สารส้ม vs โพลีเมอร์ (Polymer) แตกต่างกันอย่างไร? เลือกใช้อะไรให้จับตะกอนน้ำได้ใสปิ๊ง!

แล้วสารทั้งสองตัวนี้ต่างกันอย่างไร? แบบไหนดีกว่ากัน? มาดูคำตอบกันครับ

1. สารส้ม (Alum / Aluminum Sulfate) : พระเอกคลาสสิก

สารส้มเป็นสารเร่งการตกตะกอน (Coagulant) ที่เรารู้จักกันมานาน ทำหน้าที่เข้าไป “ทำลายประจุ” ของสิ่งสกปรกในน้ำ

ตามธรรมชาติตะกอนเล็กๆ ในน้ำจะมีประจุลบผลักกันเอง ทำให้มันลอยคว้างไม่ยอมจม สารส้มซึ่งมีประจุบวกจะเข้าไปจับคู่ ทำให้ตะกอนหมดฤทธิ์ผลักกัน และเริ่มเกาะตัวกันเป็นก้อนเล็กๆ (Pin Floc)

👍 ข้อดี:

• ราคาถูกมาก หาซื้อได้ง่ายตามท้องตลาดทั่วไป

• ใช้งานง่าย ละลายน้ำได้ดี

• เหมาะกับน้ำที่มีความขุ่นทั่วไป

👎 ข้อเสีย:

• ต้องใช้ในปริมาณที่ค่อนข้างเยอะ

• เกิดกากตะกอน (Sludge) จำนวนมาก ทำให้ต้องเสียเวลาดูดทิ้งบ่อยๆ

• ทำให้ค่า pH ของน้ำลดลง (น้ำมีความเป็นกรดมากขึ้น) อาจต้องเติมด่างเพื่อปรับสภาพน้ำ

• ตะกอนมีความเบาและจมตัวค่อนข้างช้า

2. โพลีเมอร์ (Polymer / Flocculant) : นวัตกรรมตาข่ายดักตะกอน

โพลีเมอร์ หรือสารช่วยรวมตะกอน มีลักษณะเป็นโมเลกุลสายยาว ทำหน้าที่เหมือน “ตาข่ายหรือกาว” ที่เข้าไปรวบรวมตะกอนเล็กๆ (ที่อาจเกิดจากการใช้สารส้มนำไปก่อนแล้ว) ให้ยึดติดกันเป็นก้อนขนาดใหญ่ (Large Floc) ทำให้ตะกอนมีน้ำหนักมากและทิ้งตัวลงสู่ก้นบ่ออย่างรวดเร็ว

👍 ข้อดี:

• ตกตะกอนได้รวดเร็วมาก ประหยัดเวลา

• ใช้ในปริมาณที่ น้อยมากๆ (ระดับ ppm หรือมิลลิกรัมต่อลิตร)

• สร้างกากตะกอน (Sludge) น้อยกว่าสารส้มมาก ลดภาระการกำจัดตะกอน

• แทบจะไม่มีผลกระทบต่อค่า pH ของน้ำ

👎 ข้อเสีย:

• ราคาต่อหน่วยสูง (แต่ชดเชยด้วยการใช้น้อย)

• การใช้งานต้องมีความแม่นยำ หากใส่มากเกินไป (Overdose) จะทำให้น้ำมีความหนืด ลื่น และขุ่นกว่าเดิม

• ต้องใช้อุปกรณ์หรือเครื่องกวนผสมที่มีรอบความเร็วเหมาะสม เพื่อให้สายโพลีเมอร์กางออกได้เต็มที่